Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Wat mij zoal bezig houdt....
Ervaringen van een
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


dagelijkse ervaringen



Mijn Profiel

geegee
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Een nieuwe start !
10 september 2009 20:45

De laatste loodjes....
20 juli 2009 20:54

Een gedicht over pesten.
25 mei 2009 20:17


Mijn eigen prijsvechter !
23 april 2009 22:45




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Wim harleman
15 december 2011 21:33
_
Gr aan allemaal

Blauwe vlinder Chrisje
01 januari 2011 15:37
_
Beste wensen voor 2011, goede gezondheid en vooral genieten van leuke mooie momenten in het leven. Chrisje

Ali
17 juli 2009 21:23
_
Ben even wezen suffelen het ziet er erg mooi uit, en dat toppertje van jou is een pracht meid, met heel veel talent, het komt wel goed met haar, fijn weekend samen, gr Ali




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door sippy om 23:55
_
Sippy Online

Door Rina2 om 23:34
_
Rina2 Online

Door tukker46 om 23:25
_
Tukker46 Online

Door Hetty58 om 23:24
_
Hetty58 Online

Door blueslabel.nl_1270K om 23:23
_
Blueslabel.nl_1270K Online

Door Bell55 om 23:18
_
Bell55 Online

Door rikiek om 23:17
_
Rikiek Online

Door Henk815 om 23:16
_
Henk815 Online





_

Andere artikelen



Dit mag nóóit meer gebeuren !



Met deze woorden sloot mevrouw Henny Leefsma af, nadat ze van de kinderen van groep 8 (de klas van mijn dochter Kayleigh ) van de basisschool spontaaan een applaus had gekregen.
Ruim vijf kwartier had ze een groep van 35 kinderen geboeid .
Mevrouw Leefsma , ofwel Hetty Lefèvre, heeft als joodse vrouw het kamp Auschwitz Birkenau overleeft, en komt nu op uitnodiging op scholen vertellen over haar ervaringen....

Mevrouw Leefsma gaat in haar verhaal uit van wat de kinderen over de Tweede Wereldoorlog in het algemeen en het concentratiekamp in het bijzonder weten.
De kinderen mochten haar van alles vragen, waarop zij haar antwoord aan hun niveau aanpaste.

Er werden hele goede vragen gesteld, zoals :

Hoe oud bent U nu, en op welke leeftijd kwam U in het kamp?

Ik ben nu 80 jaar. Ik was 13 jaar toen de oorlog begon. Toen ik via Westerbork naar Auschwitz ging was ik 15 jaar. Ik heb ruim een jaar in het kamp doorgebracht.

Hoe bent u naar Auschwitz Birkenau gebracht ?

We zijn met veewagons gebracht. Dat soort wagons zijn er nu nog steeds.

Kon U niet ontsnappen?

Nee, niemand kon ontsnappen , want er was een groot prikkeldraad om het kamp heen en dat stond onder stroom. Wanneer je dat aanraakte was je meteen dood.

Had U ook steun in het kamp van familie ?

Nee, ik was alleen. Mijn vader en broertje waren al eerder afgevoerd, en die waren al vergast. Ik heb ondergedoken gezeten, maar tijdens een razzia ben ik toch gepakt. Mijn ouders waren al voor de oorlog gescheiden en ik mocht geen contact hebben met mijn moeder. Naderhand heb ik wel gehoord dat mijn moeder de oorlog heeft overleeft, maar ik heb haar nooit echt gekend.

Konden anderen wél met hun vader en moeder zijn?

Nee, dat kon niet . Want mannen en jongens waren apart van vrouwen en meisjes .

Kreeg U in het kamp ook straf als U iets niet goed deed ?

Je kreeg ook straf wanneer je wel iets goed deed. Je kreeg eigenlijk om alles straf.

Heeft U in het kamp ook schoenen gedragen?

Nee. We hadden allemaal goede kleren en schoenen aan, want we wisten dat we lang weg moesten. Maar toen we aankwamen in het concentratiekamp, moesten we alles afgeven. We kregen een grijs gestreepte jurk en droegen lappen stof om onze voeten. We werden ook kaal geschoren, want de duitsers waren bang dat we luizen kregen. Daar hadden ze een hekel aan.

Wat gebeurde er als je ziek was ?

Dat wilde ik niet worden. Ik kreeg geen zeep en er was ook weinig water. Dus rolde ik me in de sneeuw om de luizen te doden en zo werd ik niet ziek.

Heeft U mensen zien sterven?

Ja, dat heb ik gezien. Er zijn geen mensen vermoord in de concentratriekampen, want dat moeten de daders dan zelf doen. De mensen zijn vergast.

Waren er ook aardige bewakers ?

Ja, die waren er ook. Soms zag je in hun ogen, dat ze eigenlijk de bevelen niet wilden uitvoeren. Er waren wel heel gemene vrouwelijke bewakers. Die konden je met hun stok gemeen hard slaan.

Hoe sliep U daar?

Er waren houten planken waaar we met zijn twaalven op sliepen. We hadden het heel koud want de dekens waren erg dun.

Moest u ook veel huilen?

Dat deed ik alleen 's nachts, want het was gevaarlijk om dat te laten zien ! Maar er werd soms onder elkaar ook gelachen. Dan verzonnen we ergens zelf een mop over. Dat zorgt er ook voor dat je spanningen kwijt raakt.

Had U ook te eten ?

We kregen veevoer en je was blij als je een stukje wortel erin ontdekte.

Henny leest een gedicht voor :

nu even opgelet ! in rotten van zes
kregen we de beste Duitse les !
om vier uur 's nachts, staande
op appèl in de vrieskou
voor 't ontbijt , wat blauw
beschimmeld kummelbrood:
mijn zestienjarig verjaaardagsangebot !
(H)eerlijke waar kreeg ik daar
Bitte eine halbe Schnitte:boter
en jam bedacht ik mij zelf maar !

12 december 1944 staande op appèl
D'raus ! Om vier uur 's ochtends
in de vrieskou. Jawel !
Zo blauw als 't beschimmelde
Duitse verjaardagsbrot-
Das gab's zu fressen
Nein dieser Geburtstag
werd'ich niemals vergessen !



Hebt U Anne Frank ook gekend ?

Anne was mijn beste vriendin. Ik woonde vlakbij haar. Omdat ik was ondergedoken, wist ik niet dat Anne was opgepakt. Ik heb in Auschwitz Birkenu nog met haar gehinkeld, met steentjes. Op een gegeven moment was ze weg. Pas na de oorlog hoorde ik dat ze was gestorven.

Wie heeft U bevrijd ?

De Amerikanen en de Russen. De Russen waren heel rauw voor ons.

Hoe bent U weer in Nederland gekomen ?

Auschwitz Birkenau ligt in Polen en het grootste deel heb ik terug gelopen. Soms mocht ik eee stukje meeliften met de soldaten. Ik ben terug gegaan , samen met een groepje mensen.

Was er iemand blij toen U terug kwam ?

Niet echt. Ik was nl. kaal geschoren. En na de oorlog zijn ook vrouwen kaalgeschoren die bevriend waren met de duitsers. Daar waren de mensen heel boos op.
Daardoor ontstond verwarring. Maar ik kon aan mijn getatoueerde kampnummmer laten zien dat ik een joodse was.

Haat U de duitsers ?

Nee, ik haat ze niet, zeker nu niet meer. Want het heeft geen zin. Ik ben ook in de oorlog geholpen door een hele lieve, goede duitser, dr Calmeyer, bij wie ik ondergedoken heb gezeten.Hij probeerde veel joodse mensen te redden. Ik ben ook verrschillende keren naar Duitsland geweest naderhand , omdat ik de bevolking en hun cultuur en gewoontes wilde leren kennen. Ik heb ook duitse vrienden.
Weten jullie trouwens hoe de oorlog is ontstaan ? Doordat mensen jaloers waren op wat anderen bezaten !


Heeft U er een trauma aan over gehouden ?

Nee, want anders kon ik er niet zo goed met jullie over praten. Het enige waar ik nog grote moeite mee heb, is reizen met de trein. Dat komt door die veewagen, waarin ik naar het kamp ben gebracht.

Bent U nog wel eens terug gegaan ?

Ja, en daar heb ik het volgende gedicht over geschreven :

de absurditeit van het moment
schuilen in de gaskamer
vanwege een wolkbreuk
toiletdames en broodjes ham
dat is mijn Auschwitz niet
zoals 't was, is niet te filmen
Auschwitz tot een Witz (grap) verworden....
nu mag ik : de poorten zwaaien open
ja, zelfs de suppoost salueerde
met mijn auto naar binnen- en d'r uit.

......................

Henny Leefsma gaat op uitnodiging ook mee naar Auschwitz met scholieren, en ze vind het ook prettig om op Middelbare Scholen nog eens terrug te komen, wanneer scholieren naar het concentratiekamp zijn geweest, om meer gerichte vragen te beantwoorden.
Ik vind haar een heel dappere, lieve vrouw en ik voel me zeer vereerd dat mijn dochter haar heeft leren kennen !





Geplaatst op 12 november 2008 21:56 en 3828 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benenalie  
12 nov 2008 22:09
Een verhaal die me doet rillen....knap dat ze dit kan...misschien is dit haar manier om er mee om te kunnen gaan!!

Lieve gr alie

Redone  
12 nov 2008 22:13
Indrukwekkend en een terecht applaus!!!
Gr Ria
_





_
Els.B.1  
12 nov 2008 22:15
Grote bewondering voor Henny Leefsma ! Geweldig wat een vrouw van 80 jaar nog kan betekenen in deze tijd voor de jongere generatie na zo'n ervaring op jonge leeftijd. Bedankt voor dit mooie artikel.
Ik heb deze week een artikel geschreven over Westerbork en de Kristalnacht , heb je dat gezien ?
groet van Els

Geegee  
12 nov 2008 22:38
Deels is dat misschien zo, Benalie, maar Henny Leefsma wil vooral de jeugd bereiken omdat die de toekomst hebben...en om de boodschap uit te dragen dat dit nooit meer mag gebeuren.
Ja Redone, dat spontane applaus had ze écht verdient !
Elisabeth, ik ga zeker binnenkort jouw artikel óók lezen !
_





_
Mamsie  
13 nov 2008 08:53
Een heel indrukwekkend verhaal!! Ik ben een keer in auschwitz geweest.....verschrikkelijk wat je daar nog allemaal ziet.....je hebt ook constant het gevoel dat je moet fluisteren....Ze laten ook nog een film zien met wat er daar allemaal gebeurde....echt gruwelijk....groetjes Joke

Chrisje  
25 nov 2008 19:15
Hallo Gert,
Heel groot applaus voor deze dame wat een dappere dame!
Ze zal heel veel geleden hebben en dat nog die sterkte om erover te praten!
Dat mag zeker niet meer gebeuren en onze scholieren moeten ingelicht worden over zo een gruwel als Auschwitz!
Als je ter plaatse daar zelf nog gaat moet er toch heel wat door je heen gaan!
Een proficiat voor dit geschreven stukje, ik zal het ook aanprijzen aan mensen om het te lezen!
Met lieve groeten Chrisje
_





_
Geegee  
25 nov 2008 23:36
Dank je chrisje ! het vertellen over die tijd, en natuurlijk alleen dát wat voor de kinderen te behapstukken is, is voor Henny ook een manier om alles te verwerken. En zolang ze het kan, wil ze het nog blijven doen. Dus hoe meer ruchtbaarheid, hoe beter !

Kaatjezon.1  
30 nov 2008 16:41
Ik ben het meteen gaan lezen, Geegee en ik moet je zeggen, het heeft heel veel indruk op me gemaakt. De rillingen lopen over m'n lijf. Diep respect voor mevrouw Leefsma ! Toen we er waren, krijg je al meteen een beeld van hoe het daar geweest moet zijn, en als je dan dit verhaal leest, krijg je meteen geluid bij het beeld. Alle kinderen moeten dit eigenlijk weten. Bedankt Geegee !
groetjes, LIa.
_





_
Troebeloogje.1  
16 jan 2009 00:54
vreselijk..eigenlij kan ik er niets over zien of lezen ...voel mij onmachtig als ik jongeren hoor of zie met die Nazi leuzen of grappen...laarzen...weten niet waar ze het over hebben...v r e s e l i j k... ik kan er niet tegen!!! misschien ook, omdat daar niet over werd gesproken in mijn familie, maar ik voelde het wel (ik ben 57) ..
groetjes Linda.

BoRo.1  
24 mrt 2009 13:50
Ook al wist je, net als ik, dit alles alleen uit verhalen en uit de films, die er in 1945 over werden vertoond, het beste om het te verwerken is er zelf te gaan kijken. Wat een ruimte met lege koffers, met opschriften kan zeggen ... ongelooflijk. Maar de haatpredikers houden nooit op.
_





_
Geegee  
24 mrt 2009 18:52
Ik ben zelf ook in Auschwitz en Auschwitz -Birkenau geweest, toen ik in Polen was. Op mij maakte de meeste indruk : de foto's van kinderen met behuilde gezichten .... en de weg met voortrazend verkeer, wat vrijheid betekende, zo vreselijk dichtbij ! En Birkenau was onwerkelijk en heel beangstigend, zoals het "right in the middle of nowhere" vanuit de mist opdoemde. Daar waren de houten britsen in de barakken (net varkenskotten) erg aangrijpend. Wat mensen elkaar kunnen aandoen. Zelf probeer ik anderen te accepteren zoals ze zijn en ook niet mensen over één kam te scheren. Als ik niet persé met iemand wil omgaan (wat moet kunnen ), wil dat nog niet zeggen dat ik niet náást hem/haar kan leven. Dat geef ik mijn dochter ook mee. En ik hoop dat dat een klein steentje bij mag dragen op weg naar meer tolerantie !

Korenwolf49  
05 apr 2014 12:08
Indrukwekkend verhaal waar je stil van wordt.

gr wiel..
_